یادداشت روزنامه بانی فیلم
۱۶ مرداد ۱۳۹۱

"ممیزی صنف علیه سینما"

گروه سینمای ایران-پس از داریوش مهرجویی,مسعود کیمیایی نیز برای دریافت
پروانه ساخت فیلم تازه اش به مشکل برخورد.در مورد کار تازه
مهرجویی,علیرضا سجادپور,دلیل عدم موافقت با تولید این پروژه را ضعف
فیلمنامه دانست.درست مثل این که محمود دولت آبادی رمان تازه اش را برای
بررسی به اداره کتاب وزارت ارشاد ارسال کند و گفته شود چون تکنیک های
داستان نویسی در این رمان رعایت نشده, به آن اجازه انتشار نمی دهیم!
البته داستان ممیزی در سینمای ایران در حال حاضر ابعاد  تازه ای به خود
گرفته است.مدتی است که فیلمنامه ها ابتدا توسط جامعه صنفی تهیه کنندگان
بررسی می شود و در صورت تایید برای بررسی به اداره نظارت و ارزشیابی سابق
و معاونت آثار سینمایی و سمعی بصری فعلی فرستاده می شود.
اعضای جامعه صنفی تهیه کنندگان بارها اعلام کرده اند کاری که در
اتحادیه,در مورد درخواست های پروانه ساخت صورت می گیرد کوشش برای حفظ
استانداردهای مطلوب است.ولی عده ای اعتقاد دارند این کار نامی جز "ممیزی"
ندارد.در حال حاضر فیلمنامه "دست تنها" کار تازه مسعود کیمیایی  برای
دریافت پروانه ساخت,فعلا در همان خوان اول متوقف شده است.به نظر می رسد
گاهی اوقات اعمال حب و بغض ها و اعمال سلیقه ها اتفاقاتی را رقم می زند و
هزینه هایی را به مدیریت سینمایی کشور تحمیل می کند که شخص شمقدری هم با
آنها موافق نیست و ناخواسته سیبل انتقادهایی می شود که ریشه در اقدامات
سلیقه ای گروهی افراطی دارد.مسعود کیمیایی به عنوان یکی از شاخص ترین
کارگردانان تاریخ سینمای ایران آن قدر نام معتبری هست که هر فیلمش بتواند
یک اتفاق مهم سینمایی باشد.کیمیایی بیشتر از همه هم سالانش در سال های پس
از انقلاب فیلم ساخته و نشان داده که فیلم نساختن را فضیلت نمی داند.
این سینماگر تاریخ ساز که موهایش را در این سینما سپید کرده  هم قواعد
بازی را خوب می شناسد و هم از خط قرمزها شناخت دارد.بنابراین دلیلی ندارد
عده ای به دلایلی نامعلوم سنگ جلوی پروژه تازه این کارگردان بیندازند.می
توان از جواد شمقدری انتظار داشت که در چنین مواردی خود به قضیه ورود
پیدا کند و نگذارد تصمیمات نسنجیده عده ای معدود به نام سازمان سینمایی
کشور نوشته شود.قطعا اگر کیمیایی,تقوایی,مهرجویی,بیضایی و کیارستمی فیلم
بسازند این در کارنامه مدیریتی سکان دار سینمای ایران ثبت می شود.همانطور
که در تاریخ می ماند که مسعود کیمیایی در دوران شمقدری سیمرغ جشنواره را
گرفت یا فیلم "به رنگ ارغوان" در این دوران رفع توقیف شد.رییس سازمان
سینمایی کشور قطعا می داند که کارگردانان بزرگ سینمای ایران چه جایگاهی
دارند و حضورشان در بطن این سینما تا چه اندازه می تواند به اعتلای هنر
هفتم یاری رساند.


می توان از شمقدری انتظار داشت که در چنین مواردی خود به قضیه ورود پیدا
کند و نگذارد تصمیمات نسنجیده عده ای معدود به نام او نوشته شود.قطعا اگر
مسعود کیمیایی,ناصر تقوایی,داریوش مهرجویی,بهرام بیضایی و عباس کیارستمی
فیلم بسازند این در کارنامه مدیریتی سکان دار سینمای ایران ثبت می شود.