طرفداران استاد مسعود کیمیایی

آخه استاد بزرگوارم چگونه احساساتم را نسبت به شما بیان کنم؟ واقعا چگونه می شود احساساتم را در یک نوشته به شما نشون بدم؟ معلوم است که با نوشته و یا حتی زبان هم نمی شود این کار را کرد اما خب در حد توان در چند جمله این چنین می نویسم :

استاد بزرگوار من ، ای بزرگ مرد تاریخ سینمای سرزمین پارس هر چه در زندگی دارم از شما دارم چون من همه زندگی ام سینماست و شما هم بزرگ این سینما هستین.با فیلم قیصرتان در همان کودکی عاشق سینمایتان شدم و با فیلم های شما بزرگ شدم : رضا موتوری ، داش آکل ، گوزن ها ، ضیافت ، اعتراض ، حکم ، محاکمه در خیابان و خلاصه همه و همه ی فیلم هایتان تا همین شاهکار جدیدتان جرم در زندگی من تأثیر داشته و در بزرگ شدن من سهیم بوده اند.استاد شما بودید که با آثار ارزشمند خودتان معانی مردانگی ، مرام ، معرفت ، غیرت ، تعصب ، ناموس ، رفاقت و این که معنی واقعی زندگی را به من یاد دادید. استاد اگر صفت استاد را بهتان نسبت میدهم به حق شایسته این صفت هستید چون شما بودید که استاد تمام دوران زندگی من بوده اید و هستید.

استاد کیمیایی ، عزیز دل من سالروز میلادتان را از صمیم قلبم خدمت شما بزرگ مرد تاریخ سینما تبریک عرض می نمایم و امیدوارم سایه ی شما استاد بزرگوار همیشه بالای سر تمامی شاگردانتان که عاشقانه شما را دوست دارند باشد.

فقط در آخر استاد بگذارید که دیالوگی از خودتان را به خودتان تقدیم کنم که حسن ختام این متن تبریک مختصر قرار بگیرد : 

هر چی دارم از تو دارم ، تا نفس آخرم تا آخر نفسم مدیون تو هستم.