(پولاد کیمیایی پس از شنیدن نام خسرو شکیبایی به شدت تحت تاثیر قرار گرفت و پر احساس این گونه گفت) : من کی ام که در وصف بزرگی یه خسرو شکیبایی حرف بزنم؟ کارنامه سنگینِ و درخشان ایشون نشونِ جایگاه عظیم و بزرگ ایشونه، کارنامه درخشانی که همیشه در تاریخ سینمای ایران خواهد موند. آما آیا شکیبایی فقط با کارنامه پربارش شکیبایی شد؟ آیا همه ی شکیبایی فقط همین کارنامه درخشانش بود؟ جواب من قطعا خیره. شکیبایی رو اون "مهر"ی که تو دلش بود شکیبایی کرد. خسرو شکیباییِ یعنی مهر و محبت و دوست داشتن... یعنی خنده و اون صدایِ یادگاری... همینش برای ما مونده... الان هم هر لحظه حضورش حس می شه. واقعا حس می شه. وقتی رفت ، سینما به کما رفت. همه مات و مبهوت بودیم و بهم خیره شده بودیم. شکیبایی جایگاه "مهر" در سینما بود. همیشه پر مهر بود... من مقابل خیلی از بازیگرهای سینما ایران قرار گرفتم و بازی کردم. از کوچیک تا بزرگ. هچ کدوم و هیچ کس برای من لحظه ای شکیبایی نشد. هیچ کس جا و مقامش رو نگرفت... خسرو شکیبایی همیشه و همیشه در آغوش ماست... بزرگِ ماست... عمو خسروی سینمای ماست...